Stoer en fijnzinig

Vandaag, 5 februari, herdenk ik mijn Leo, het is zijn geboortedag.

Ik herdenk zijn flair, zijn inzichten, zijn fijngevoeligheid, zijn humor.

Eens vertelde hij over een gitarist die indruk maakte op hem.

‘’Weet je, hij speelt niet als: wie is beter.’’

Kernachtiger beschrijven kun je niet. Leo hoorde in de uitvoering de overgave aan muziek.

Hierbij een nostalgisch inkijkje vanuit de Bloomline Studio (die niet meer bestaat).

Leo deelt met ons hier zijn passie: de totale beleving van de uitvoering, herhaalbaar, ‘’zelfs in een droge ruimte…’’

Hidden track

Terwijl we met de master van Rachmaninoffs Derde Pianoconcert bezig waren vertelde ik Leo over mijn uitvoering van het Vierde pianoconcert met het Noord Nederlands Orkest uit 2006. Ik haalde de concertopname van toen tevoorschijn. Leo luisterde en zei meteen: ‘hier gaan we zeker iets mee doen’. Als een geheimzinnige voorbode plaatste Leo na het slot van het Derde, de openingsfrase van het Vierde, een hidden track. In de popmuziek gebeurt dat wel vaker, de Beatles bijvoorbeeld hebben het gedaan Sgt. Pepper’s. Je voegt stiekem iets aan een album toe, verborgen, klaar om ontdekt te worden. Onmiddellijk wisten we, dit klopt!  Na de volle zinderende akkoorden aan het eind slaat de componist een ander pad in; na dat glorieuze slot, volgt aan het begin van het Vierde een nieuwe stap, op de overwinning volgt deceptie, hernieuwde strijd.

Zo stoer waren we toen...

In de duinen bij Burgh-Haamstede

Ik herdenk ook onze liefde. Voor sommigen blijft deze onvergeeflijk.

Wij deelden vleugels, in de muziek, in onze dromen.

Banden op aarde in liefde gesmeed, raken nooit verbroken.

Je zit nog steeds op mijn schouder en je luistert.